Ο προχθεσινός Άρης μας έδειξε πώς πρέπει να παίζει, αλλά και πώς… δεν πρέπει να παίζει.
Το πρώτο ημίχρονο του παιχνιδιού Άρης- Βόλος Elabet δεν προμήνυε με τίποτα αυτό που επρόκειτο να ακολουθήσει στο δεύτερο. Έμοιαζε να είναι ένα εύκολο και όμορφο απόγευμα μετά από καιρό για τον Άρη. Αμ δε όμως…. Λίγο έλειψε να πάθει το απόλυτο σοκ η ομάδα της Θεσσαλονίκης και αυτό είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Άρης ήταν καλός. Είχε διάθεση, πέτυχε 3 γκολ, θα μπορούσε να έχει πετύχει κι άλλα, έχασε πέναλτι και γενικά είχε μια πειστική εικόνα. Ήταν μια ομάδα που χαίρεσαι να βλέπεις. Στο δεύτερο ημίχρονο όλα ήταν διαφορετικά. Ένας Άρης με αδυναμία στις στημένες φάσεις, από εκεί που προήλθαν και τα δύο γκολ των αντιπάλων, που θα μπορούσε σε παραπάνω από μία περιπτώσεις να δεχτεί και το τρίτο γκολ κι εκεί να… κλείσουν σπίτια. Οχι πως στο δεύτερο ημίχρονο δεν έκανε φάσεις ο Άρης, απλώς ήταν φλύαρος και αναποτελεσματικός.
Συνοπτικά, το πρώτο ημίχρονο είναι ένα μεγάλο μάθημα για τον Άρη, είναι παράδειγμα προς μίμηση. Το δεύτερο ημίχρονο επίσης. Είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Μένει να δούμε ποιο από τα δύο παραδείγματα θα ακολουθήσει ο Άρης την επόμενη Κυριακή.




0 Σχόλια