ΑΕΚ: Το κερδισμένο στοίχημα και η απόφαση που δεν «κόστισε»

 Η ΑΕΚ κρατάει ένα μεστό πρώτο ημίχρονο και την ουσία του δεύτερου από τη μεγάλη νίκη κόντρα στη ΛΑΣΚ. Γράφει ο Χρήστος Καταφυότης.

Η ΑΕΚ πραγματοποίησε ιδανική πρεμιέρα στη League Phase του Champions League μέσα στο «κάστρο» της. Η «Αγία-Σοφία» φιλοξένησε παιχνίδι της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης έπειτα από πολλά χρόνια και φαίνεται πως έφερε γούρι στην Ένωση.

Η ωριμότητα, η «απασφάλιση» και οι τεχνίτες Μάγιερ-Μάριν

Στο πρώτο μέρος, η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς ήταν υποδειγματική. Στη μεγαλύτερη διάρκειά του είχε τη μπάλα στα πόδια της και τις μεγαλύτερες ευκαιρίες.

Η Λίντσερ, από τη μεριά της, προσπαθούσε να αποσπάσει την μπάλα μέσω της υψηλής πίεσης. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει το μεγάλο της ατού, τις εκρηκτικές θετικές μεταβάσεις.

Όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί δεν μπορούσε. Οι «κιτρινόμαυροι» δεν άφησαν κανένα άσκοπο κενό για transition και την υποχρέωσαν σε σετ παιχνίδι. Άλλωστε, αυτό είχε πει στους παίκτες του ο Σέρβος τεχνικός, να μην αφήσουν να γίνει αντεπίθεση. Ουσιαστικά, πρόκειται για το πρώτο και κυριότερο «στοίχημα» που κέρδισε η ΑΕΚ.

Από εκεί και πέρα, αμυντικά δεν αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα, αφού κατάφερε να εμποδίσει τη ΛΑΣΚ να οργανώσει το παιχνίδι με τον δικό της τρόπο.

Εδώ αξίζει ιδιαίτερη μνεία στους Ρέλβας και Μουκουντί (7 αναχαιτήσεις), που έδιωχναν με υποδειγματικό τρόπο τις περισσότερες υποψίες κινδύνων, στους αεικίνητους Ρότα και Πήλιο που έκαναν υπερπροσπάθεια. Ειδικά ο πρώτος βρισκόταν παντού στην άμυνα. Τέλος τα δύο χαφ, Μάριν και Βίταλις (6 ανακτήσεις κατοχής), έκοβαν και έραβαν, με τη συνεισφορά τους να χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα επιδραστική για τη χθεσινή επικράτηση. Ο Ρουμάνος είχε φοβερά τρεξίματα, όντας ένας από τους πυλώνες του συστήματος που εφαρμόζει ο Νίκολιτς.

Στο επιθετικό κομμάτι, η Ένωση είχε σε φοβερή μέρα τους Μάγιερ και Κοϊτά. Ο Κροάτης έκανε αυτό που ξέρει να κάνει πολύ καλά. Να κλίνει προς τον άξονα και να βγάζει μαγικές key-passes (4) στους συμπαίκτες του. Έτσι προήλθε και η μεγάλη ευκαιρία του Γιόβιτς στο ξεκίνημα του παιχνιδιού. Εκτός αυτού, έκανε τα περισσότερα χιλιόμετρα στο παιχνίδι, έχοντας εξαιρετική παρουσία και στο ανασταλτικό κομμάτι. Επιπλέον, ο Κοϊτά είχε τις προσωπικές του ενέργειες (6/9 ντρίπλες) ενώ ήταν ιδιαίτερα ακριβής στις μεταβιβάσεις (25/27 πάσες). 

Ας μη μιλήσουμε για το υπέροχο τέρμα που σημείωσε ο Μαρίν. Η εκτέλεση τα λέει όλα. Τέτοια ηγετικά γκολ χρειάζεται η ΑΕΚ για να συνεχίσει δυναμικά σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ο Ρουμάνος χαφ έστειλε τη μπάλα εκεί που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα ο αντίπαλος κίπερ. Και μόνο αυτό αποτυπώνει τούτη την επιτυχία.

Εντούτοις, δεν πρέπει να παραλείψουμε και τ' αρνητικά. Ομολογουμένως, στο πρώτο μέρος ήταν μονάχα η μη διεύρυνση του σκορ. Υπήρξαν οι μεγάλες ευκαιρίες, αλλά οι κακές αποφάσεις των επιθετικών, Βάργκα και Γιόβιτς, όταν έφταναν στην «πηγή», απέτρεψαν τους γηπεδούχους από το να έχουν πιο άνετη νίκη. 

Συνολικά, το πρώτο ημίχρονο της ΑΕΚ χαρακτηριζόταν από ωριμότητα και μεστότητα. Είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων, δημιουργούσε ευκαιρίες, είχε τακτική συνοχή και σωστή λειτουργία, άφησε λίγα περιθώρια στους αντιπάλους και, το σημαντικότερο, βρήκε την ουσία στο «χρυσό» δεξί πόδι του Μαρίν.

Οι αργοπορημένες αλλαγές που δεν κόστισαν

Στο δεύτερο μέρος, οι «κιτρινόμαυροι» μπήκαν με το προβάδισμα και κλήθηκαν να το διαχειριστούν μέχρι τέλους. Στην αρχή δυσκολεύτηκαν, με τη Λίντσερ να μπαίνει πιο επιθετικά και να εκθέτει για λίγο την αντίπαλη άμυνα στο 47ο λεπτό. Εκεί, δημιουργήθηκε «ρήγμα» στα δεξιά, όπου το εκμεταλλεύτηκε ο Χόρβαθ. Μολαταύτα, ο Μπρινιόλι στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, ελλείψει Στρακόσια, και κράτησε την ομάδα όποτε χρειάστηκε.

Σταδιακά όμως, η Ένωση κρατούσε λίγο περισσότερο την μπάλα και προσπαθούσε να κάνει πιο «εύκολη» τη δουλειά της. Σε σχέση με το πρώτο μέρος, όμως, ήταν πιο νευρική έχοντας την κατοχή στα πόδια της.

Αυτό που μάς έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η απόφαση του Μάρκο Νίκολιτς να μην κάνει αλλαγή μέχρι το 82'. Κάτι ανάλογο είχε γίνει και στο ματς κόντρα στην Κηφισιά για το πρωτάθλημα. Εκεί, παρότι προηγούταν, άργησε να φρεσκάρει την ομάδα του. Τότε το «πλήρωσε» με γκολ στις καθυστερήσεις, τώρα η ομάδα ήταν πιο προσεκτική και οι τοποθετήσεις αισθητά βελτιωμένες. 

Επιπλέον, επιθετικά συνέχισε να αξιοποιεί τους κενούς χώρους και να βγάζει εκρηκτικά transition. Στο 65ο λεπτό, είδαμε μία πανέμορφη φάση που δυστυχώς δεν μέτρησε ποτέ. Ο Κοϊτά πέρασε υπέροχα τον αντίπαλό του από τα αριστερά, διένυσε μερικά μέτρα και πάσαρε στον Μάγιερ, ο οποίος έκανε διαγώνια κίνηση εντός περιοχής. Ο Κροάτης σέντραρε «γλυκά» με αποδέκτη τον Γιόβιτς, ο οποίος τοποθετήθηκε σωστά στο ύψος του πέναλτι και με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα. Ωστόσο, το οφσάιντ στην πάσα του Κοϊτά προς τον Μάγιερ δεν έδωσε τη δυνατότητα στην ΑΕΚ να καθαρίσει το ματς.

Αυτό που έκανε τη διαφορά στο δεύτερο μέρος ήταν ότι έδειξε ωριμότητα και συγκέντρωση όπου απαιτήθηκε. Δεν τα «έχασε» όταν χρειάστηκε να αμυνθεί για πολλή ώρα, δεν άφησε την αντίπαλη ομάδα να κάνει καταιγισμό φάσεων, όπως είθισται, διεκδικούσε τις δεύτερες μπαλιές. Όλα αυτά συνετέλεσαν στη διατήρηση του προβαδίσματος μέχρι τέλους. Ακόμα και αν ήταν τυχερή στις καθυστερήσεις, όταν μετά από ασταθή έξοδο του Μπρινιόλι, ο Καλάιτζιτς έστειλε τη μπάλα άουτ.

Συνοψίζοντας, η ΑΕΚ ξεκίνησε ιδανικά την πορεία στη League Phase με ωριμότητα και αποφασιστικότητα. Το σκορ μπορούσε να ήταν παραπάνω, ωστόσο το ζητούμενο είναι ότι πήρε τους τρεις βαθμούς και ατενίζει με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.