Η αλήθεια της φετινής ΑΕΚ βρίσκεται... κάπου στη μέση

Το 0-0 της ΑΕΚ στη Σόφια απέναντι στη Λέφσκι μπορεί να διαβαστεί με δύο εντελώς διαφορετικούς τρόπους και για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή τη στιγμή και οι δύο έχουν βάση, οπότε δεν θα κατηγορήσω και κανέναν για το πώς... το βλέπει.

Η πρώτη ανάγνωση είναι η εύκολη. Η ΑΕΚ δεν έβγαλε εικόνα ομάδας που πήγε στη Βουλγαρία για να επιβληθεί., έδωσε την μπάλα, κράτησε τις γραμμές της αρκετά πίσω, δεν είχε διάρκεια στο παιχνίδι της και σε αρκετές στιγμές έδειχνε να ενδιαφέρεται περισσότερο για το... να μη δεχθεί γκολ παρά για το να βρει το δικό της.

Η δεύτερη, όμως, λέει κάτι διαφορετικό, πως η ΑΕΚ πήρε ακριβώς αυτό που ήθελε από ένα πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι εκτός έδρας, σε μια χρονική στιγμή που ακόμα δεν βρίσκεται στο 100% της και αυτό είναι σαφώς η ισοπαλία.

Κάπου εκεί ανάμεσα στις δύο αναγνώσεις βρίσκεται και η πραγματικότητα, ναι σαφώς δεν ήταν καλή η ΑΕΚ, οποιοσδήποτε πει το αντίθετο είναι ψέμα αλλά... δεν ήταν και καταστροφική ! Αν κάποιος σταθεί αποκλειστικά στην αγωνιστική εικόνα, δύσκολα θα βάλει καλό βαθμό στην Ένωση.

Η Λέφσκι είχε μεγαλύτερη κατοχή, κυκλοφόρησε περισσότερο την μπάλα και προσπάθησε να παίξει με μεγαλύτερη ένταση. Η ΑΕΚ, από την άλλη επέλεξε να περιμένει, δεν πίεσε ψηλά με διάρκεια και δεν προσπάθησε να έχει την κατοχή με το μέρος της.

Όμως εδώ υπάρχει και μια σημαντική λεπτομέρεια. Η ΑΕΚ δεν πήγε στη Σόφια για να αποδείξει ότι είναι καλύτερη ομάδα αλλά για να πάρει αποτέλεσμα κάτι που έκανε κιόλας, ενώ ας μην το κρύβουμε μπορούσε να «κλέψει» και την νίκη με φάσεις όπως το δοκάρι του Γιόβιτς.

«Φάκελος» Μάρκο Νίκολιτς

Πάμε όμως στον Νίκολιτς, τον πρωτεργάτη αυτής της ομάδας. Όποιος παρακολουθεί την ΑΕΚ από πέρσι, δεν πρέπει να εκπλήσσεται από αυτό που είδε εχθές στη Σόφια. Ο Σέρβος δεν είναι προπονητής που όταν ένα παιχνίδι «καίει», θα βάλει την ομάδα του να παίξει χωρίς δεύτερη σκέψη στο όριο και να κυνηγήσει το τέρμα, όπως είδαμε από τον προκάτοχο του, Ματίας Αλμέιδα. Πέρσι, στα σημαντικά και δύσκολα παιχνίδια, η ΑΕΚ πολλές φορές έπαιξε με χαμηλότερες γραμμές, με μικρότερη κατοχή και με προτεραιότητα να ελέγξει το παιχνίδι, αυτό ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά της ομάδας του Σέρβου τεχνικού και συνεχίζει να είναι.

Ο Νίκολιτς γνώριζε ότι η Λέφσκι είναι πιο έτοιμη αγωνιστικά. Η ΑΕΚ βρίσκεται ακόμα στην αρχή της σεζόν, ενώ οι δύο ομάδες είχαν τεράστια διαφορά σε επίσημα παιχνίδια που είχαν δώσει μέχρι τώρα. Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που καταγράφηκαν μετά το παιχνίδι, η Λέφσκι είχε διανύσει 105,27 χιλιόμετρα έναντι 102,93 της ΑΕΚ, με τη διαφορά των εννέα επίσημων αγώνων να αποτελεί σημαντικό παράγοντα. Σαφώς αυτό δεν είναι δικαιολογία , είναι όμως δεδομένο που πρέπει να μπει στην εξίσωση του αγώνα.

Το timing δεν είναι αμελητέο

Αυτή η ΑΕΚ δεν είναι η ΑΕΚ του Οκτωβρίου και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε. Η περσινή ομάδα άλλωστε, χρειάστηκε χρόνο για να αρχίσει να παρουσιάζει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Μέχρι να φτάσει το φθινόπωρο υπήρχαν αρκετές φορές προβληματικές εμφανίσεις, αλλά στη συνέχεια η ομάδα απέκτησε καλύτερες συνεργασίες, περισσότερες εντάσεις και μεγαλύτερη συνοχή αλλά και... «εγώ» !

Το ίδιο ακριβώς μπορεί να συμβεί και τώρα ή... μπορεί και να μη συμβεί κι αυτή είναι η μεγάλη άγνωστη μεταβλητή.

Διότι, δεν θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι κάθε ομάδα θα «δέσει» απλώς επειδή πέρασε ο χρόνος. Η ΑΕΚ έχει καινούργια πρόσωπα, διαφορετικές αγωνιστικές απαιτήσεις και έναν κομβικό παίκτη που δεν βρίσκεται πλέον στην εξίσωση και γνωρίζετε ήδη για ποιον θα μιλήσω, τον Ορμπελίν Πινέδα σαφώς !

Η απουσία του είναι μεγαλύτερη από όσο φαίνεται , η απουσία του Μεξικανού δεν αφορά μόνο την ποιότητα ενός ποδοσφαιριστή αλλά τη λειτουργία ολόκληρου του άξονα. Ο Πινέδα μπορούσε να κόψει και να μεταφέρει την μπάλα, να δώσει ένταση, να πατήσει χώρους, να βοηθήσει στην πίεση και κυρίως να συνδέσει τις γραμμές σε ένα σημείο του γηπέδου όπου η ΑΕΚ έχει ανάγκη από προσωπικότητα.

Όταν ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής λείπει, δεν αρκεί να βάλεις κάποιον άλλο στη θέση του και να περιμένεις να πάρεις ακριβώς τα ίδια πράγματα και αυτό φάνηκε αλλά αυτή είναι η ζωή και έτσι πρέπει να συνεχίσει αλλά και να μάθει να ζει ο οργανισμός ΑΕΚ.