Η δουλειά του Νίστρουπ αρχίζει να φαίνεται

Το 3-1 απέναντι στον Άγιαξ ασφαλώς αποτελεί ένα θετικό αποτέλεσμα για τον Παναθηναϊκό, όμως σε αυτό το στάδιο της προετοιμασίας το σκορ περνά σε δεύτερη μοίρα. Εκείνο που έχει πραγματική αξία είναι η εικόνα που παρουσίασαν οι «πράσινοι» και τα πρώτα δείγματα της δουλειάς του Τζέικομπ Νίστρουπ.

Μόλις δύο φιλικά έχουν προηγηθεί και κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για μια ολοκληρωμένη ομάδα. Παρ' όλα αυτά, είναι εμφανές ότι ο Δανός τεχνικός προσπαθεί να περάσει συγκεκριμένες αρχές και το σημαντικότερο είναι πως οι ποδοσφαιριστές αρχίζουν να τις εφαρμόζουν μέσα στο γήπεδο.

Ο Παναθηναϊκός επιδίωξε από το πρώτο λεπτό να έχει τον έλεγχο της μπάλας. Η ανάπτυξη γινόταν με υπομονή, χωρίς βιαστικές επιλογές, με γρήγορες εναλλαγές της μπάλας και σωστή κυκλοφορία. Ακόμη και όταν ο Άγιαξ επιχειρούσε να πιέσει ψηλά, οι «πράσινοι» έβρισκαν τον τρόπο να σπάνε την πίεση, είτε με σωστές αποστάσεις είτε με γρήγορες συνεργασίες και κίνηση χωρίς την μπάλα.

Σε αυτό το κομμάτι, η παρουσία του Πένια ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Με την μπάλα στα πόδια έδωσε ηρεμία στην ομάδα, πήρε σωστές αποφάσεις και βοήθησε σημαντικά στο build-up. Ήταν από τους παίκτες που έδιναν πάντα λύση στην πρώτη πάσα και επέτρεπαν στον Παναθηναϊκό να μεταφέρει οργανωμένα το παιχνίδι του πιο ψηλά στο γήπεδο.

Το ίδιο ενθαρρυντική ήταν και η εικόνα στο πρέσινγκ. Η ομάδα πίεζε συντονισμένα, με συγκεκριμένο πλάνο και σωστό timing. Δεν υπήρχαν άσκοπα τρεξίματα ούτε αποστάσεις που άφηναν εκτεθειμένη την άμυνα. Αντίθετα, έμοιαζε να υπάρχει ξεκάθαρη οδηγία για το πότε θα ενεργοποιείται η πίεση και πώς θα επιχειρείται η ανάκτηση της μπάλας.

Αρκετοί ποδοσφαιριστές άφησαν θετικές εντυπώσεις. Ο Αντίνο παρουσιάστηκε αισθητά πιο δυνατός στις μονομαχίες, πιο αποφασιστικός με την μπάλα και γενικά πιο ουσιαστικός στις ενέργειές του. Ο Τσάπρας ήταν από τους πιο δραστήριους παίκτες μεσοεπιθετικά, συμμετείχε σωστά στην ανάπτυξη, κινήθηκε έξυπνα ανάμεσα στις γραμμές και δημιούργησε αρκετές προϋποθέσεις για την επιθετική λειτουργία της ομάδας.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η παρουσία του Τσέριν. Αγωνιζόμενος ως «8», αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση, κρατώντας ισορροπία στον άξονα, δίνοντας επιλογές στους συμπαίκτες του και επιταχύνοντας την κυκλοφορία της μπάλας όταν αυτό ήταν απαραίτητο.

Φυσικά, δεν έλειψαν και τα διαστήματα όπου η ένταση έπεσε, κάτι απολύτως φυσιολογικό για μια ομάδα που βρίσκεται ακόμη στην προετοιμασία και δουλεύει καθημερινά σε υψηλούς ρυθμούς. Ωστόσο, ακόμη και σε εκείνες τις στιγμές, ο Παναθηναϊκός δεν έχασε τη συνοχή του ούτε εγκατέλειψε το πλάνο του.

Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο κέρδος μέχρι στιγμής. Οι «πράσινοι» δείχνουν να αποκτούν σταδιακά μια ξεκάθαρη ποδοσφαιρική ταυτότητα. Κυκλοφορούν σωστά την μπάλα, σπάνε αποτελεσματικά την πίεση του αντιπάλου, πιέζουν οργανωμένα όταν τη χάνουν και παρουσιάζουν εικόνα ομάδας που ξέρει τι θέλει να κάνει μέσα στο γήπεδο.

Απέχει ακόμη αρκετά από το τελικό επίπεδο που επιθυμεί ο Νίστρουπ. Όμως, αν μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αρχίζουν ήδη να διακρίνονται αυτές οι αρχές, τότε ο Παναθηναϊκός έχει κάθε λόγο να αισιοδοξεί ενόψει των πρώτων επίσημων υποχρεώσεων της νέας σεζόν.