ΠΑΟΚ: Τί χρονιά και αυτή ε ; Άκρως καταστροφική...

Η σεζόν 2025-26 υποτίθεται πως θα ήταν η χρονιά του ΠΑΟΚ, η χρονιά των 100 χρόνων του συλλόγου, αυτή που θα ερχόταν ως φυσική συνέχεια μετά τις επιτυχίες των προηγούμενων ετών και θα οδηγούσε σε έναν ακόμη τίτλο. Αντί γι' αυτό όμως... ο Δικέφαλος ολοκλήρωσε τη σεζόν χωρίς τρόπαιο, τερματίζοντας τρίτος στο πρωτάθλημα και χάνοντας ακόμη και τη δεύτερη θέση στα πλέι οφ και ας ήρθε αυτό στην τελευταία αγωνιστική, στα τελευταία λεπτά...

Αν έπρεπε να αναζητήσει κανείς τους βασικούς λόγους της αποτυχίας, αυτοί πιθανότατα θα ήταν συνολικά έξι και εξηγώ.

Η ομάδα δεν είχε την ίδια πείνα με το πρωτάθλημα του 2024

Όσο δύσκολο κι αν είναι να αποδειχθεί αριθμητικά, στο γήπεδο φάνηκε αρκετές φορές. Ο ΠΑΟΚ του πρωταθλήματος έπαιζε σχεδόν μόνιμα στα όρια του, είχε ένταση, πίστη και μια αίσθηση ότι μπορούσε να γυρίσει οποιοδήποτε παιχνίδι. Φέτος, σε αρκετές περιπτώσεις έδειξε πιο «βολεμένος», χωρίς να το επιδιώκει απλά... κατά κάποιον τρόπο έτσι αποτυπωνόταν στις τέσσερις γραμμές. Όχι αδιάφορος, αλλά χωρίς την ίδια δίψα που τον χαρακτήριζε στις μεγάλες ανατροπές και στις συνεχόμενες υπερβάσεις της προηγούμενης διετίας, ακόμη και όταν βρισκόταν κοντά στην κορυφή, σπάνια έδωσε την αίσθηση ομάδας που θα περάσει πάνω από όλους για να πάρει τον τίτλο. Η ΑΕΚ από πλευράς της έμοιαζε πιο αποφασισμένη και πιο σταθερή στη διάρκεια της χρονιάς, κάτι που τελικά αποτυπώθηκε και στη βαθμολογία.

Ο Λουτσέσκου δεν κατάφερε να τους «ανανεώσει»

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου είναι ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΟΚ και είναι αδιαμφισβήτητο, όμως φέτος δεν τα κατάφερε... Σε μεγάλο μέρος της χρονιάς ο ΠΑΟΚ έμοιαζε να παίζει το ίδιο ποδόσφαιρο με τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς όμως την ίδια φρεσκάδα. Οι επιθέσεις συχνά περνούσαν από συγκεκριμένους μηχανισμούς, η ανάπτυξη γινόταν προβλέψιμη και απέναντι σε οργανωμένες άμυνες η ομάδα δυσκολευόταν να δημιουργήσει καθαρές ευκαιρίες, με την έλλειψη ενός δεύτερου ποιοτικού σέντερ φορ πλην Γιακουμάκη να είναι εμφανής, με τα πράγματα να βελτιώνονται από την στιγμή του ερχομού του Γερεμέγιεφ. Υπήρξαν περίοδοι όπου ο ΠΑΟΚ έδειχνε να ελέγχει τα παιχνίδια, αλλά όχι να τα τελειώνει κιόλας και όταν μια ομάδα χάνει συνεχώς βαθμούς σε παιχνίδια που θεωρητικά ελέγχει, αργά ή γρήγορα μένει πίσω στη μάχη του τίτλου.

Οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και οι συνεχόμενες απουσίες

Η σεζόν του ΠΑΟΚ δεν είχε μόνο πρωτάθλημα, υπήρξαν ευρωπαϊκά παιχνίδια, Κύπελλο και μια σειρά από αγώνες υψηλής έντασης που επιβάρυναν σημαντικά το ρόστερ. Στην Ευρώπη ο Δικέφαλος έδωσε συνολικά πολλές αναμετρήσεις, ενώ σε κρίσιμα σημεία της χρονιάς παρουσιάστηκαν αρκετές απουσίες και προβλήματα διαθεσιμότητας. Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η φρεσκάδα που απαιτείται σε μια κούρσα πρωταθλητισμού, με τον Δικέφαλο του Βορρά να έχει σαφώς την ποιότητα, αλλά δεν είχε πάντοτε διαθέσιμη την καλύτερη εκδοχή του στο χορτάρι και ειδικά σε παιχνίδια λεγόμενα «must-win».

Η υπερβολική εξάρτηση από συγκεκριμένους παίκτες

Όταν ο Κωνσταντέλιας, ο Καμαρά, ο Τάισον ή ο Ζίβκοβιτς βρίσκονταν σε καλή κατάσταση, ο ΠΑΟΚ μπορούσε να κερδίσει οποιονδήποτε., όταν όμως κάποιοι από αυτούς έπεφταν αγωνιστικά ή έλειπαν, η ομάδα δυσκολευόταν να βρει εναλλακτικές πηγές δημιουργίας. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα στα μεγάλα παιχνίδια, όταν οι «ασπρόμαυροι» έπρεπε να δείξουν πράγματα. Ο ΠΑΟΚ είχε και εξακολουθεί να έχει καλές μονάδες, αλλά δεν κατάφερε να μοιράσει επαρκώς τις ευθύνες μέσα στο γήπεδο. Το είδαμε πολλές φορές όταν περίμενε μια ατομική ενέργεια ή μια στιγμή έμπνευσης αντί να παράγει σταθερά ευκαιρίες μέσα από το συνολικό του παιχνίδι.

Ρόστερ καλό αλλά όχι τόσο γεμάτο

Παρά την ποιότητα που διέθετε, ο ΠΑΟΚ δεν είχε το βάθος που είχε η ΑΕΚ σε πολλές θέσεις. Αυτό έγινε πιο εμφανές όσο προχωρούσε η σεζόν. Η βασική ενδεκάδα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε οποιονδήποτε, όταν όμως οι αγώνες πολλαπλασιάστηκαν και χρειάστηκαν συνεχείς αλλαγές, η διαφορά ποιότητας μεταξύ βασικών και αναπληρωματικών έγινε πιο εμφανής. Η ΑΕΚ άντεξε καλύτερα στη διάρκεια του χρόνου., ο Ολυμπιακός από την πλευρά του είχε περισσότερες ατομικές λύσεις στην επίθεση, ενώ ο ίδιος ο ΠΑΟΚ αντίθετα έμοιαζε συχνά να χρειάζεται τους βασικούς του σε πολύ υψηλό επίπεδο για να διατηρεί τον ίδιο ρυθμό. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στον Παναθηναϊκό για ευνόητους λόγους...

Τα πλέι οφ δεν είχαν το παλιό «μέταλλο»

Το πρωτάθλημα του 2024 ήρθε με εντυπωσιακό τρόπο , στα τελευταία λεπτά όμως εκείνος ο ΠΑΟΚ έμοιαζε ασταμάτητος στα ντέρμπι και έβγαζε χαρακτήρα πρωταθλητή σε κάθε δύσκολη στιγμή καθ' όλη την διάρκεια της χρονιάς. Φέτος δεν συνέβη σε καμία περίπτωση το ίδιο., παρ' ότι έμεινε μέσα στη διεκδίκηση για μεγάλο διάστημα, στα κρίσιμα παιχνίδια δεν είχε την ίδια αποτελεσματικότητα. Όταν η ΑΕΚ έκανε το καθοριστικό βήμα προς τον τίτλο, ο ΠΑΟΚ δεν βρήκε την απάντηση που χρειαζόταν και τελικά έμεινε εκτός μάχης πριν από το φινάλε.

Ο ΠΑΟΚ δεν απέτυχε επειδή ήταν κακή ομάδα, αντιθέτως σε μεγάλα χρονικά διαστήματα της χρονιάς έδειξε ότι μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο του όμως το πρόβλημα ήταν ότι δεν κατάφερε να κάνει το επόμενο βήμα. Η ομάδα δεν ανανεώθηκε αγωνιστικά όσο χρειαζόταν, βασίστηκε υπερβολικά σε συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές, επηρεάστηκε από την καταπόνηση και τις απουσίες, ενώ στα κρίσιμα σημεία της σεζόν δεν έβγαλε το ίδιο «μέταλλο» που την είχε οδηγήσει στην κορυφή δύο χρόνια νωρίτερα.

Και κάπως έτσι, σε μια χρονιά που ξεκίνησε με όνειρα τίτλου και εορτασμού των 100 χρόνων, ο ΠΑΟΚ κατέληξε να κοιτάζει την ΑΕΚ από την τρίτη θέση και να αναζητά απαντήσεις για την επόμενη μέρα, οι οποίες... θα έρθουν ; Θα δείξει...