ΛΑΜΙΑ-ΑΡΗΣ: Μία ομάδα που συνεχώς αδικεί τον εαυτό της!

Ο Θανάσης Μαγκλάρας γράφει για την εξαιρετική εμφάνιση της Λαμίας επί 50 λεπτά στον αγώνα με τον Άρη, το εξαιρετικό ντεμπούτο το Χρήστου Αραβίδη, ενώ έχει και υστερόγραφα.



Ξεκινώντας αυτό το άρθρο σκέφτηκα να κάνω τον απολογισμό για τις αιτίες που άφησαν εκτός play-offs την ομάδα της Φθιώτιδας αλλά θα ήταν άδικο για τους παίκτες και τον προπονητή μετά από ένα τόσο καλό τακτικά και παικτικά παιχνίδι να ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο. Όπως τονίζω και παραπάνω για 50 λεπτά η Λαμία έκανε εξαιρετική εμφάνιση. Το παιχνίδι αυτό μπορώ να το συγκρίνω με το επίσης πάρα πολύ καλό παιχνίδι που έκανε στον Ατρόμητο παρόλο το 1-1, αλλά και με το επίσης ισόπαλο παιχνίδι στο Χαριλάου με αντίπαλο πάλι τον Άρη. Υπάρχουν αρκετά στα οποία πρέπει να σταθούμε.

Αρχικά θα ξεκινήσω από αυτό που ήταν για ακόμη ένα παιχνίδι η σταθερά της ομάδας. Η αμυντική λειτουργία της, αν εξαιρέσουμε το χρονικό σημείο που επήλθε τρικυμία και ισοφαρίστηκε από έναν αντικειμενικά ποιοτικότερο αντίπαλο, ήταν υποδειγματική. Μοιάζει η τετράδα στα μάτια μου να λειτουργεί μακράν καλύτερα από τη τριάδα. Επίσης ο Σκόνδρας σαν δεξί μπακ αυτή την περίοδο δείχνει ένα κλικ καλύτερος από τον Ασίγκμπα, και οι δύο πολυθεσίτες και οι δύο ιδιαίτερα σημαντικοί για τη λειτουργία της ομάδας, όμως επαναλαμβάνω τη δεδομένη χρονική στιγμή ο Έλληνας μπακ δείχνει πιο φρέσκος. Χρειάζονται όμως και οι δύο περισσότερη επιθετική τόλμη. Να εξηγηθώ. Η Λαμία παίζει πολύ από τα άκρα με τα κλασικά εξτρέμ που έχει. Από τις λίγες ομάδες της λίγκας με τόσα καθαρόαιμα εξτρέμ, παίκτες γραμμής εννοώ. Πρέπει συνεπώς τα μπακ να ψάχνουν συνεχώς τα όβερλαπ για να δημιουργούν υπεραριθμία στις πλευρές, όπως κάνει σε μεγάλο βαθμό ο Βάντερσον από τα αριστερά.

Για την άμυνα για να το κλείσω το κομμάτι αυτό θεωρώ ότι η απουσία του Πλιάτσικα είναι πολύ σημαντική, γιατί είναι το στόπερ της Λαμίας που μαρκάρει με μεγαλύτερη ευχέρεια με τη μπάλα χαμηλά και στον ανοιχτό χώρο. Στο πρώτο γκολ επίσης που δέχθηκε η ομάδα της Λαμίας, πέρα από το πολύ όμορφο τελείωμα του Λάρσον, ο επιθετικός των Θεσσαλονικέων σουτάρει ανενόχλητος. Στη δυάδα των χαφ οι Δημούτσος και Νιάσε δείχνουν να αποκτούν μια πρώτη συνεργασία. Αυτό αφορά κυρίως το συντονισμένο πρέσινγκ που κάνουν και τις καλύψεις που προσφέρουν ο ένας στον άλλον. Στο επιθετικό κομμάτι και στο να βγαίνει η ομάδα συντονισμένα μπροστά είτε σε αντεπιθέσεις, είτε σε οργανωμένο build up, ο Μπεχαράνο για εμένα έχει ακόμα τον πρώτο ρόλο. Σημαντική και η προσφορά του Μπουλούλη όσο αγωνίστηκε στο να μη χαθεί η ομοιογένεια και το σωστό πρέσινγκ.

Πολύ σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι και από το Βασιλόγιαννη. Ο Έλληνας εξτρέμ πέρα από τις καλύψεις που πρόσφερε στο Σκόνδρα και τον περιορισμό του Γκάμα σε μεγάλο βαθμό στο παιχνίδι, είχε σημαντική παρουσία και στο επιθετικό κομμάτι. Στο πρώτο ημίχρονο ότι ξεκίνησε καλό επιθετικά για την ομάδα της Φθιώτιδας προήλθε από τα δεξιά και το Βασιλόγιαννη συν τις βοήθειες που πρόσφερε ο Καραμάνος που έβγαινε πολλές φορές σε αυτή την πλευρά. Μόνο μελανό σημείο το χαμένο πέναλντι για τον Έλληνα εξτρέμ, που πρέπει να ομολογήσουμε ότι η εκτέλεση του ήταν πολύ κάτω του μετρίου. Αντίθετα δεν μπορούμε να πούμε τα ίδια καλά λόγια για το Ρόμανιτς. Ο νεαρός Σέρβος περνάει δύσκολη περίοδο. Ίσως η κούραση και η παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας στο σκοράρισμα να έχουν επηρεάσει τον Ρόμανιτς και πρέπει ο 50χρονος τεχνικός να βρει άμεσα τη λύση γιατί είναι ένας παίκτης του βασικού ροτέισον και τον χρειάζεται η ομάδα της Λαμίας. Ο Σάλιακας αυτή τη φορά σε ρόλο δεν μπόρεσε να φανεί γιατί με την είσοδο του ο Ένινγκ είχε ήδη γυρίσει πιο πίσω την ομάδα του παίζοντας επιφυλακτικά. Με αυτό τον τρόπο ο Σάλιακας δεν βρήκε τους χώρους για να τρέξει.

Ο Καραμάνος έδειξε μεγάλη φρεσκάδα και όρεξη και σε ένα δύσκολο παιχνίδι έδειξε ότι μπορεί να συνεισφέρει και στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδας, παίζοντας με πλάτη και κρατώντας μπάλα για να ανεβάσει τους συμπαίκτες του. Θα το χρειαστεί αυτό σε μεγάλο βαθμό η ομάδα του στα play-out. Πάμε τώρα σε έναν παίκτη που στο ντεμπούτο έδειξε το πόσο μπορεί να βοηθήσει και μάλιστα άμεσα τη νέα του ομάδα. Ίσως να μην είμαι και απόλυτα αντικειμενικός γιατί έχω μια παραπάνω συμπάθεια στο Χρήστο Αραβίδη αλλά ο Έλληνας σέντερ φορ έδειξε πως και στα 33 η μπάλα και η επαφή με τα δίχτυα, όταν συνδυάζεται με συνεχή δουλειά, δεν ξεχνιέται. Το πρώτο γκολ ειδικά είναι μία προσπάθεια που ρίχνοντας μια ματιά στο ρόστερ δύσκολα θα βρεις τρεις η τέσσερις ακόμα παίκτες να το πράξουν. Μου άρεσε πάρα πολύ επίσης η κομπίνα που έγινε στο δεύτερο γκολ και είναι οι στατικές φάσεις ένα σημείο του παιχνιδιού που η ομάδα του Άκη Μάντζιου πρέπει να τις αξιοποιήσει σε μεγαλύτερο βαθμό.

Το διάστημα που έγινε η ισοφάριση το θεωρώ ίσως το χειρότερο κομμάτι αγώνα που έχω δει από τη Λαμία στα τελευταία παιχνίδια, ακόμα χειρότερο και από το διάστημα στο Φάληρο, όπου έγινε η ανατροπή με τον Ολυμπιακό στο κύπελλο. Μια ομάδα που αδικαιολόγητα θα πω δεν ήξερε που πατούσε και που βρισκόταν. Η Λαμία αδικαιολόγητα παρασύρθηκε από τον ενθουσιασμό της καλής εμφάνισης και του 2-0 και από τον κόσμο που ζητούσε επιτακτικά και άλλο γκολ και δεν πρόσεξε τα νώτα της. Καμία συνοχή στις γραμμές για δέκα αγωνιστικά λεπτά μετά το δεύτερο γκολ του Αραβίδη και δικαιολογημένη παράδοση στις ορέξεις των ποιοτικών παικτών που έχει στην επιθετική του γραμμή ο Άρης. Το πως κοιτάνε το Λάρσον να σουτάρει στο 1-0 και η ευκολία που περνάει τη μπαλιά κάτω από τα πόδια του Αντέτζο ο Γκάμα, τον οποίο είχε χάσει και ο Σκόνδρας και ο Βύντρα, είναι για να διδάσκονται στα σεμινάρια προς αποφυγή.

Η Λαμία καλώς ή κακώς έχασε την ευκαιρία να αγωνιστεί στα play-offs όχι στο παιχνίδι με τον Άρη αλλά σε αυτά τα οχτώ συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς νίκη. Μεγάλο αρνητικό σερί και αν δεν υπήρχε και αυτή η 50λεπτη εμφάνιση στον αγώνα με τους κιτρινόμαυρους θα μιλούσαμε για ολική κατάρρευση. Εικόνα που ασφαλώς μπορεί και πρέπει να αλλάξει στα play-out καθώς υπάρχει και ένα ακραίο σενάριο που θέλει τον 7ο της βαθμολογίας να παίρνει θέση στην Ευρώπη. Το σενάριο αυτό θα αναλυθεί σε επόμενο άρθρο που θα δείχνουμε και αναλυτικά τι έφταιξε και έχει η Λαμία αυτό το αρνητικό σερί αγώνων.

Υ.Γ. 1) Το 4-4-2 δείχνει να λειτουργεί ιδανικά για τη Λαμία και το θεωρώ το καταλληλότερο για το ρόστερ που διαθέτει αυτή τη στιγμή η ομάδα με πολλούς από τους επιθετικούς της να μπορούν να παίξουν και εκτός περιοχής.

Υ.Γ. 2) Η απόκτηση του Χρήστου Αραβίδη σε πολλούς προκάλεσε έκπληξη και δεν μπορούμε να πούμε ότι υποδέχθηκαν αυτή την προσθήκη με τυμπανοκρουσίες. Ο Έλληνας φορ όμως είναι ένας καλός παίκτης και σίγουρα μπορεί να σταθεί και να βοηθήσει σημαντικά σε αυτό το επίπεδο και στην κορυφή αλλά και στα άκρα.

Υ.Γ. 3) Δεν μπορώ να εξηγήσω την πολύ κακή εικόνα του Ρόμανιτς. Ο Σέρβος εξτρέμ έχει μεγάλες δυνατότητες και το πιστεύω ακράδαντα. Ίσως μια κουβέντα που να του τονώσει τη ψυχολογία να είναι αυτό που χρειάζεται ο νεαρός άσος. Δεν πιστεύω ότι η μη συμμετοχή του και η παραγκώνιση θα βοηθήσει.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια