Η διοίκηση τον άφησε ''γυμνό''...



Σε μια σεζόν που ξεκίνησε με ενθουσιασμό, όνειρα και συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, η ΑΕΚ μπαίνει στον Φλεβάρη έχοντας αποτύχει στα πάντα (πλην κυπέλλου) και με τον Μανόλο Χιμένεθ να διαδέχεται στην τεχνική ηγεσία τον Μαρίνο Ουζουνίδη, ο οποίος φεύγει από την ''Ένωση'' με την ταμπέλα του ''αποτυχημένου''.

Είναι πράγματι αποτυχημένος όμως ο Εβρίτης τεχνικός;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο ίδιος ο Ουζουνίδης είναι ένας coach που δεν είχε δουλέψει ποτέ υπό συνθήκες πρωταθλητισμού. Ναι μεν με τον Παναθηναικό έμαθε να δουλεύει σε ένα μεγάλο κλαμπ με τεράστιο πυρήνα οπαδών και μεγαλύτερη πίεση για το αποτέλεσμα, ωστόσο οι συνθήκες που βρήκε στους ''πράσινους'' τον ανάγκαζαν να στραφεί περισσότερο στη διαχείριση ενός συνόλου από απλήρωτους παίκτες και να κρατήσει την ομάδα ζωντανή, αποστολή που έφερε εις πέρας σε μεγάλο βαθμό. Στους ''κιτρινόμαυρους'' δεν έπρεπε απλά να δουλέψει για να κάνει πρωταθλητισμό, αλλά και να προσπαθήσει να υπερασπιστεί τα σκήπτρα του πρωταθλήματος που είχε χαρίσει στην ΑΕΚ ο προκάτοχος του- και διάδοχος του-, Μανόλο Χιμένεθ. Μέχρι εδώ όλα καλά. Άλλωστε για τον Ουζουνίδη η πορεία του προπονητικά μέχρι φέτος έδειχνε ότι κάποια στιγμή θα γινόταν το βήμα παραπάνω. Ίσως να ήταν και λάθος το timing. Στους 8 μήνες που βρέθηκε στο τιμόνι της πρωταθλήτριας Ελλάδας ο Ουζουνίδης το μόνο που έχει να επιδείξει είναι η πρόκριση στους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια. Η συνέχεια εκεί ήταν μάλλον εφιαλτική με έξι ήττες σε έξι αγώνες. Αν συνυπολογίσει κανείς και την ήττα από τον ΠΑΟΚ και Ατρόμητο και τις ισοπαλίες με Ολυμπιακό και Παναθηναικό, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι η ''Ένωση'' στα δέκα πιο δύσκολα παιχνίδια που έδωσε από τον Σεπτέμβρη μέχρι τα Χριστούγεννα, η συγκομιδή της ήταν μόλις δύο βαθμοί. Απελπισία...

Αλήθεια, γιατί δεν έφυγε νωρίτερα η Ουζουνίδης;

Αν συγκρίνει κανείς που δεν έχει δει τα ρόστερ την πορεία που αναφέραμε για την ΑΕΚ, σε σχέση με την περσινή πορεία σε Ελλάδα και Ευρώπη, θα αναρωτιέται εύλογα γιατί δεν αποχώρησε νωρίτερα. Ας δούμε τι του παρείχε η διοίκηση σε σχέση με πέρυσι. Αποχώρησαν παίκτες στιλοβάτες της περσινής ομάδας. Όχι μόνο σαν παίκτες, αλλά και σαν προσωπικότητες. Ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος αποχώρησε για να πάει στον Ολυμπιακό, ο Αραούχο γύρισε στην Ισπανία, ο Κονέ αποχώρησε και αυτός, ο Βράνιες που ήταν... όλη η άμυνα της ΑΕΚ πήγε στην Άντερλεχτ. Δεν βάζω στην εξίσωση τον Γιόχανσον, ο οποίος έτσι κι αλλιώς είχε πάθει έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό και δεν έπαιξε στο μεγαλύτερο μέρος της περσινής χρονιάς. Τα κενά τους δεν καλύφθηκαν επαρκώς. Για την άμυνα αποκτήθηκε ο Οικονόμου, ο οποίος δεν πείθει έως τώρα, αντικαταστάτης του Λάζαρου στην ουσία δεν υπήρξε ποτέ, ο Μπογέ δείχνει απελπιστικά ανούσιος, ο Άλεφ είναι ένας απλά τίμιος παίκτης, και επί της ουσίας μόνο ο Πόνσε μπορούμε να πούμε ότι καλύπτει επάξια το κενό του Αραούχο. Συν τοις άλλοις δεν αποκτήθηκε ένας αξιόλογος εξτρέμ, η ΑΕΚ έπαιξε ενάμιση γύρο χωρίς εξτρέμ, με αποτέλεσμα απέναντι σε διαβασμένες ομάδες να φαίνεται διαβασμένη και μονοδιάστατη. Βλέποντας την προβληματική εικόνα της ομάδας ειδικά μέσα στο Νοέμβριο, ο Μελισσανίδης τι έκανε; Έθεσε εκτός ομάδας τον Σιμόες, τον Μπακασέτα και τον Λαμπρόπουλο, παίκτες βασικούς (ειδικά οι δύο πρώτοι), ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό ακόμα ένα βασικό γρανάζι της ομάδας, ο Λόπες στον αγώνα στην Κρήτη. Με τα νέα δεδομένα λοιπόν ο Ουζουνίδης έπρεπε να δουλέψει με εφτά λιγότερους παίκτες σε σχέση με την ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο, με μονή αξιόλογη προσθήκη τον Πόνσε (άντε και Οικονόμου-Άλεφ που ήταν αξιοπρεπείς), όλα αυτά σε μια σεζόν που υπήρχαν και οι όμιλοι του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου το level δυσκολίας ανεβαίνει από μόνο του.

Προς τα πού γέρνει η ζυγαριά;

Kακά τα ψέματα, η θητεία του Μαρίνου Ουζουνίδη στην ΑΕΚ δε μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη. Ωστόσο, σε μια σεζόν που η διοίκηση εξασφάλισε πολλά έσοδα από την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Εβρίτης τεχνικός έμεινε αβοήθητος, με τον Μελισσανίδη να αξιώνει πολλά από αυτόν, χωρίς ωστόσο να είναι διατεθειμένος να προσφέρει και αυτός από τη μεριά του. Ίσως πρώτο του μέλημα να ήταν το γήπεδο, ωστόσο κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Ουζουνίδης δεν μπορεί να κρίνεται τόσο αυστηρά...
Share on Google Plus

About Αντώνης Παναγόπουλος

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment