Ο αφανής ήρωας

Εν έτη 2018, στην Ελλάδα, ο κόσμος έχει αρχίσει και αυξάνει τις προτιμήσεις του ως προς τον αθλητισμό.
Πλέον, ο Έλληνας έχει απεμπλακεί από το κλασσικό δίδυμο ποδόσφαιρο-μπάσκετ. Εδώ και καιρό λοιπόν, έχει μπει στην ζωή μας το βόλεϋ, το τένις και άλλα αθλήματα που μέχρι πρότινος τα γνωρίζαμε μόνο ως λέξεις. Αυτό όμως που έχει κάνει εντύπωση, κυρίως αφότου εισήλθαν οι μεγάλες ομάδες (ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός), είναι το χάντμπολ. 

Η χειροσφαίριση, το γρηγορότερο ομαδικό άθλημα, κερδίζει μέρα με τη μέρα ολοένα και περισσότερους ανθρώπους. Τα γήπεδα έχουν αρχίσει και γεμίζουν, ενώ τα τηλεοπτικά κανάλια φιλοξενούν διάφορους αγώνες, σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο. Και δικαίως, καθώς πέραν της ταχύτητας που διαθέτει το παιχνίδι, πρόκειται για ένα άθλημα με αρκετή σωματική επαφή και αρκετό θέαμα. Για να κατανοήσει κανείς ένα κομμάτι, ως προς το τι είναι το χάντμπολ, αρκεί να αναφέρουμε πως στα 60 λεπτά αγώνα (δύο ημίχρονα των 30 λεπτών) υπάρχει πιθανότητα κάθε ομάδα να έχει από 25-30 γκόλ και 40 φάουλ. Γρήγορος ρυθμός σε συνδυασμό με δυνατά χτυπήματα.

Ο βασικός λόγος που το άθλημα παρέμενε τόσο χρόνο στην αφάνεια είναι ότι δεν υπήρχαν μεγάλοι σύλλογοι στο άθλημα, συνεπώς ούτε χορηγοί. Η είσοδος των μεγάλων club, έφερε μεγάλη αλλαγή στο χώρο και το βοήθησε αρκετά στο να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει έναν ακόμα προορισμό για άθληση, διότι παρόλο που έχει μάχες σώμα με σώμα, διδάσκεται ήθος και καλλιεργείται η ευγενής άμιλλα. Δεν είναι τυχαίο πως σε κάθε αγώνα, με το σφύριγμα της λήξης όλοι οι αθλητές δίνουν τα χέρια μεταξύ τους ενώ μπορεί 1 λεπτό πριν να είχαν πιαστεί λαιμό με λαιμό. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις κατηγορίες και σε όλες τις ηλικίες.


Share on Google Plus

About Γιώργος Αργυρόπουλος

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment