Άρης: Η πειστικότητα και ο χαρακτήρας

 Ο Άρης μπορεί να μην έπεισε με την απόδοση που είχε στο ματς της Κυριακής κόντρα στην Κηφισιά, όμως πήρε μια πολύ σημαντική νίκη ενόψει της συνέχειας. 

Καλώς κάνουμε κριτική, ακόμα πιο καλώς φωνασκούμε για αλλαγή ιδιοκτησίας στον Άρη· Αυτά είναι τα αυτονόητα και δεν επιφέρουν αμφισβήτησης. Όμως εδώ που τα λέμε και αν υπήρχε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη - ή μάλλον απλούστατα διαφάνεια - στην αντίπερα όχθη της πόλης, ο Άρης αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να είναι 4ος. Είναι 5ος και έτσι όπως έχει έρθει το πράγμα είναι απόλυτα στο χέρι του να ανέβει πιο ψηλά. Φόβητρο δεν αποτελεί κανείς εκ των τεσσάρων πρώτων. 

Ο Άρης της περασμένης Κυριακής δεν ήταν ένας Άρης πειστικός, ποδοσφαιρικά ελκυστικός, ούτε καν ικανοποιητική μπορείς να πεις την απόδοση του. Δεν έδειξε δηλαδή την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου με τον Βόλο. Πήρε όμως αυτό που ήθελε· ένα πολύ βασικό συστατικό που σε κάνει να λέγεσαι - αν θέλεις βέβαια να λέγεσαι - μεγάλη ομάδα είναι να κερδίζεις στις κακές σου μέρες. Ο Άρης αυτό έκανε την Κυριακή. 

Τα ερωτήματα όμως είναι δύο. Το κατά πόσο θα συνεχιστεί η τύχη που δεδομένα αυτή τη στιγμή έχει με το μέρος του ο Άρης (Το χθεσινό ματς αντικειμενικά ήταν για ισοπαλία, ενώ την περασμένη Κυριακή ο Αρης ήταν τυχερός που δεν ισοφαρίστηκε) και το κατά πόσο ακόμα θα έχει τις παρούσες αυξομειώσεις στην απόδοση του. Οψόμεθα…